بسم الله

پنج‌شنبه ۰۳/۰۱/۱۳۸۵

به تصویب شورای مسافرت روز سوم، روز میانی مسافرت قرار داده شد و آن روز کار تعطیل بود. بازدید از سد دوستی هماهنگ شده بود. من و امین طاهری زودتر از بچه‌ها، با تویوتا کمیته امداد به سمت سد رفتیم. به خاطر اینکه سد دوستی یک سد مرزی بین دو کشور ایران و ترکمنستان است، برای بازدید باید با هنگ مرزی و نیروی انتظامی هماهنگی می‌شد که این اتفاق افتاده بود. ولی بازدید از تاسیسات سد که از اولویت‌های ما بود هماهنگ نبود. با تماسی که با فرماندار سرخس و همچنین مدیر سد گرفته شد، اجازه بازدید از تاسیسات داده نشد و بچه‌ها فقط یک بازدید جزئی از تاج سد انجام دادند. نهار را نیز در کنار رودخانه خوردیم که مرز بین ایران و ترکمنستان بود. آن طرف رودخانه سرباز ترکمن را می‌دیدیم. مقداد نیز مبلغی را تایین کرد برای بردن یک پرس غذا برای سرباز ترکمن که کسی حاضر به این کار نشد. ( از ترس جان ).

به اردوگاه که برگشتم به مدت دو ساعت خوابیدم که خیلی چسبید.

بعد از نماز مغرب جلسه میان مسافرت برگزار شد. بچه‌ها نسبت به سالهای گذشته خیلی بی بخار بودند و خنثی. کسی چیزی نمی‌گفت که خیلی برای من تعجب‌آور بود. ولی در نهایت برای ادامه جلسه وقت کم آوردیم که البته به اعضای شورای نظارت بر می‌گشت.

آخر شب نیز با تعدادی از بچه‌ها، اولین مافیای سال ۸۵ را بازی کردیم که این بازی هم هیجان نداشت.

کلاً جوّ مسافرت بی نشاط بود. آرزو می‌کردم که در ادامه مسافرت این جوّ بشکند.