بسم الله

پنج‌شنبه ۱۰/۰۱/۱۳۸۵

روز شهادت امام رضا بود. مشهد خیلی شلوغ بود. قرار ملاقاتی با آقای استاندار داشتیم. قبل از حضور ایشان آقای خادم الحسینی رئیس کمیته امداد خراسان رضوی برای بچه‌ها صحبت کردند. ساعت ۱۰:۳۰ آقای استاندار آمدند. حدود ۹۰ دقیقه مهمان ما بودند. جلسه خوبی بود. هم برای بچه‌ها و هم برای شخص استاندار. البته ایشان فرد خیلی باهوش و با ذکاوتی بودند. بچه‌ها هم بی پرده صحبت کردند. که البته خاصیت مفیدی‌ها همین است. ایشان نکات عجیبی گفتند. مخصوصا درباره آستان قدس که تا به حال نشنیده بودم؛ که قدری مرا به تأمل وا داشت.

نماز به حرم نرسیدیم. بعد از صرف نهار، با رضا مستقیم به سمت حرم رفتیم. من برای زیارت، رضا برای عکاسی از هیأت‌ها؛ که اون دیر رسید. چون مراسم تمام شده بود.

حرکت ساعت ۲۰:۱۰ بود که این موضوع باعث می‌شد بچه‌ها نتوانند نماز را در حرم بخوانند. ولی باز هم عده‌ای مفیدی بازی در آوردند و نماز را در حرم ماندند؛ که باعث محدود شدن زمان شد.

از قبل و با همکاری استانداری، با راه‌آهن هماهنگ کرده بودیم که بلیط‌های ما چک و خنثی نشود. ترافیک خیابان‌ها زیاد بود و بعضی از مسیرها نیز توسط پلیس بسته شده بود. ولی به لطف خدا مشکلی پیش نیامد و به راحتی سوار قطار شدیم.